Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/619 K.2018/6416

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık, mağdurların çalıştığı işletme içerisinde gizlice aldığı, suça konu mal ile dışarı çıktığı sırada ürünler üzerinde bulunan barkotların kapı sinyal sistemini devreye soktuğu sesli uyarı ile durumu fark ederek mağdurların, suçun failini kesintisiz izleme ile yola çıkacağı sırada dışarıda müdahale ettikleri sanığın, suç konusu mal ile ayrılabilmek için karşı duruş sergilediği olayda; sanığın eylemine uyan TCK’nın 149/1.fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılmakla yetinilmesi gerekirken yasal koşulları bulunmayan (d) bendine yer verilerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-) Yasa koyucu cezalandırma yetkisini kullanırken hangi eylemleri suç sayacağını, bunu hangi durum ve ölçüdeki ceza yaptırımı ile karşılayacağını belirleme yetkisine sahip olmakla birlikte, bu yetkiyi suç ve ceza arasındaki adil dengenin korunmasını öngören cezanın, cezalandırmada güdülen amacı gerçekleştirmeye elverişli olması, haysiyetine aykırı ve zalimane olmaması gibi hususları da dikkate almak zorundadır.

O halde suçun toplum yaşantısında yarattığı sonuç, failin, suçtan zarar görenin maddi ve manevi zarar azlığı ve çokluğu da bu konuda etkindir. TCK’nın 148 ve 149.maddelerinde düzenlenen yağma suçlarında aynı Yasanın 150/2. maddesinin uygulanabilirliği bu bağlamda değerlendirilmelidir.

Sanığın, mağdurlara ait işyerinden 1 adet 200 gram nescafe, 1 adet 200 gram coffe mate, 3 adet 80 gramlık çikolata toplam 10 TL. değerinde malı alıp geri vermemek üzere direndiği olayda; suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetildiğinde, somut olayda 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,