Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/6467 K.2019/2456

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereğince uygulama yapılırken, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesinin hükme esas alınması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi yazım hatası kabul edilmiş; yağma suçunun silahla, konutta işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nin 149/1. madde ve fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle sonuca etkili olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2011 tarih, 2010/134 esas ve 2011/51 karar sayılı önceki hükmüyle tayin edilen TCK 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca yaralama suçundan 9 ay ve TCK'nin 106/2-a maddeleri uyarınca tehdit suçundan 2 yıl 4 ay hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair hükmü, sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ilk hükümde tekerrüre esas alınan Hanak Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/36-2008/43 sayılı ilamdaki ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki hükümde TCK'nin 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün.

“Sanığın Hanak Sulh Ceza Mahkemesinin 21.12.2004 gün ve 2001/2 Esas, 2004/80 Karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nin 58.maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,