Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/6533 K.2019/1842

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’in motosikletini oturduğu mahalledeki kahvehanenin önüne bırakıp kahvehaneye girdiği, bir süre sonra kahvehaneye giren tanık Alper’in iki şahsın motosiklete binip gittiklerini söylemesi üzerine motosikletini alan şahısları aramaya başlayan mağdurun motosiklet üzerinde sanık ... ve Yılmaz’ı görüp müdahale ettiği, sanık ve suç arkadaşı ile mağdur arasında yaşanan boğuşma sırasında içlerinden birinin yerden aldığı tuğla ile mağdurun başına vurup motosikleti orda bırakarak kaçtıkları olayda;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nin 495/2 delaletiyle aynı kanun 497/1, 102/3, 104/2; 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yönelik bir düzenleme bulunmadığından sanığın eylemi TCK'nin 142/1-b, 86/2-3(e), 66/1-e, 67/4. maddeleri kapsamında kaldığı, her iki kanun ve hükümlerin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 ay kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 16.12.2001 tarihinden karar tarihi olan 24.11.2015 gününe kadar zamanaşımına uğradığının dikkate alınmaması,