Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/6815 K.2018/5725

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 19/10/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca kurulan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararın, aynı Yasa maddesinin 12. fıkrası uyarınca temyizi olanaklı olmayıp itirazı olanaklı kararlardan olması nedeniyle ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca, sanık savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılmanın yasa yoluna başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, bu karar yönünden dosyanın incelenmeden mahalline İADESİNE,

II-) Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince de;

...'in, olay günü arkadaşı ...’in evine oturmaya gittiği, evden ayrılmadan önce çantasını kontrol ettiğinde 1000.-TL parasının olmadığını farkedip parasını arkadaşı ...’nin aldığını iddia ederek birlikte yaşadığı sanık ...’a durumu haber verdiği,

Sanık ...’ın, ...’in eşi ve babası olan mağdurlar ... ve ...'in bulunduğu evin kapısının önüne gelip onları dışarı çağırıp, eşinin kaybolan 1000.-TL parasını iade etmelerini istediği, mağdurların “biz almadık” demeleri üzerine sanığın, mağdurların konutunda arama yapmak istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine, belinden bir tabanca çıkartarak mağdurlara doğrultup "bugün bu parayı getireceksiniz" şekinde sözler sarfettiği, mağdurların "evde bir arama olacaksa polis gelsin" demelerine karşın sanığın eylemine devam ettiği, mağdurların ise herhangi bir hırsızlık olayını kabul etmedikleri dosyaya yansıyan delillerden anlaşılmıştır.

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada;

Taraflar arasında hukuken korunan bir ilişkinin varlığının hangi delillere göre benimsendiği denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp gösterilmeden genel geçişli ifadelerle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,