Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/93 K.2019/332

Yerel Mahkemece verilen hüküm re'sen temyize tabi olmakla birlikte hükümlü savunmanı tarafından da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Hükümlü ... ve İbrahim İkiz tanınmamak için yüzlerine kadın çorabı takıp yanlarında ... olduğu halde, gece vakti mağdurun evine girip mağdurun el ve ayaklarını bağlayarak dolaşım özgürlüğünü ortadan kaldırdıktan sonra bir miktar parası, cep telefonu ve ziynet eşyalarını zorla alıp ayrıldıkları olayda;

Hükümlü ...’nin eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 499. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesi ile aynı kanunun 193/2. maddesi; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 149/1-b-c-d-h maddesinde anlamını bulan “Kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle, gece vakti, konutta ve birden fazla kişi tarafından birlikte” nitelikli yağma, aynı kanunun 109/2, 109/3-b maddesinde anlamını bulan “Birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlarını oluşturduğu dikkate alınarak; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca önceki ve sonraki kanun hükümleri bir bütün halinde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuç birbiri ile karşılaştırılarak sonucuna göre, lehe yasanın saptanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a) Yağma suçunun işlenmesi sırasında silah kullanılmadığının anlaşılması karşısında uygulama koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK’nin 149/1. maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması;

b)Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,