Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/979 K.2018/5250

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin21/12/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların olay günü geceleyin saat 23:20 sularında mağdurlar ... ve ...’in bulundukları eve gelip "polis, yat yat" dedikten sonra "cep telefonları ve kimliklerini" istedikleri, bu esnada eve gelen mağdurlardan ...’e de kapıyı açıp tüm mağdurları darp edip ... ve ...’in el ve ayaklarını televizyon kablosu, mağdur ...’in ise kollarını arkadan kelepçeleyerek etkisiz hale getirdikten sonra, mağdur ...’e ait 385,00 TL para ve ... marka cep telefonu; mağdur ...’ye ait 585 TL para ve ... marka cep telefonunu ve mağdur ...’e ait de 1500 TL parasını alarak olay mahalinden ayrıldıkları; sanıkların telefonları sattıkları ...’tan soruşturma sonunda ele geçtiği; mağdurlar ... ve ...’in kendi imkanlarıyla serbest kaldıkları, diğer mağdur ...’in kelepçeledikleri ellerinin ise karakolda çözüldüğü;

Sanıkların tüm aşamalarda üzerlerine atılı suçları kabul etmedikleri, sanık ...’ın kollukta alınan beyanlarında; mağdur ...’ten 400 TL alacağının olduğunu, kovuşturma aşamasında ise 3800 TL araç kiralanmasından ötürü alacağı olduğu yönünde aşamalarda birbiriyle örtüşmeyen ve çelişen savunmada bulunduğu; mağdurların ise olayın hemen akabinde alınan beyanlarında sanık ...’ın bu savunmasını doğrulamadıkları halde, mahkeme aşamasında sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik açıklamalarda bulundukları anlaşılmıştır.

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada; olayın hemen akabinde mağdurların alınan beyanları ve bunları doğrulayan dellilere üstünlük tanınması gerektiği düşünülmeden; değişen beyanlar ve savunmaya hangi nedenle ve niçin üstünlük tanındığı kesin, inandırıcı delillerle açıklanıp denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,