KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2017/271 E., 2020/229 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında, mağdur ...’a yönelik yağmaya kalkışma suçundan, zamanaşımı süresi içerisinde bir hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.
Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nin 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 61. maddesine aykırı olarak, TCK'nin 31/3. maddesinin 168/3. maddesinden sonra uygulanması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yaşı küçük mağdurlar için 5271 sayılı CMK'nin 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekillere ödenen avukatlık ücreti ile mağdurların beyanları tespit edilirken bulundurulan sosyal hizmet uzmanına ödenen ücretin, yargılama gideri olarak sanıklara yükletilmesine karar verilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’ye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2017/271, K. 2020/229, 28 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama