Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3050 K.2018/729

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2014 tarih ve 2014/26-2014/374 sayılı kararı ile sanık ... hakkında yağma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, sanık ...'in denetim süresi içinde kasten başka suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine İstanbul Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2017 tarih ve 2017/109 esas ve 2017/212 karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklamasından sonra, sanığın süresi içerisinde yaptığı itiraz üzerine dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmişse de;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de.

5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." düzenlemesi uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/05/2017 tarih ve 2017/109 esas ve 2017/212 sayılı kararının hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında;