Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3624 K.2019/6010

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) 23/07/2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 23/07/2011 olarak gösterilmesi, 2-) Olay tarihinde, sanığın tanık ... ile birlikte .... restoran isimli işletmeye gittiği, gece sayılan vakitte restorandan çıkıp katılan ...’ın yanına giderek para istediği, katılan ...’in olumsuz yanıt vermesi üzerine bıçakla katılanı 06/03/2013 günlü rapora göre yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralayıp cebindeki 100 TL parayı aldığı ve olay yerine gelen kolluk güçlerince yakalanması ile ilgili olarak;

Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2011 günlü, 2011/56 nolu fezlekesinde.

“Müştekinin kati raporunun temini için müştekinin ikamet ettiği mahal Cumhuriyet Başsavcılıklarına talimat yazıldığı ancak talimatların bila infaz geri döndüğü, soruşturmanın sürüncemede kalmaması için nitelikli yağma suçundan kamu davası açılmasında zorunluluk bulunduğu”na yönelik açıklamaya yer verildiği dikkate alındığında; sanık hakkında katılana karşı yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eylemi nedeniyle dava zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılabilmesi mümkün olduğu,

anılan fezleke üzerine Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 21/12/2011 günlü, 2011/314 nolu iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1-a-h maddesi uyarınca yağma suçundan açılan kamu davasının yürütülen yargılamasında;

iddia, savunma, dosyaya yansıyan deliller ve dosya içeriğine göre, sanığın anılan işletmeden ve/veya katılandan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi anlamında bir hukukî ilişkiye dayanan alacağı bulunduğunu gösteren delil bulunmadığı anlaşılmasına karşın, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (a ve h) bendinde yer alan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-) TC.Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

4-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde yazılı, “Seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,