Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3710 K.2018/707

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin 17/07/2017 gün ve 2017/1733 Esas, 2017/1626 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin hükmünü, sanık ... savunmanının 11/09/2017 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, UYAP sisteminden alınarak dosyaya konulan sanık ...’in 08/01/2018 tarihli dilekçesi ile "cezasının onaylanmasını" talep ettiğinin anlaşılması karşısında; temyizden vazgeçme iradesini ortaya koyduğundan, sanık ... savunmanının temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2017 gün, 2017/93 Esas ve 2017/119 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... savunmanının, CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 17/07/2017 gün, 2017/1733 Esas ve 2017/1626 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararına karşı, sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Takdiri indirim nedenlerinin uygulanması veya uygulanmamasına ilişkin gerekçe hak, adalet, nesafet kuralları ve dosya içeriği ile uyumlu olmalıdır.

“Takdiri indirim nedenleri” başlıklı 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi 2. fıkrasında takdiri indirim nedenleri sayıldıktan sonra “gibi” denilerek indirim nedenlerinin yasada sınırlı sayıda olmadığının örnek olarak sayıldığını açıkça vurgulamıştır. Bu sayılanlar “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” nedenleri uygulamada hakimi sınırlandırıcı değil yol göstericidir.

Serbest takdir sistemine göre uygulamanın varlığı veya yokluğunu belirleme yetkisi yargılamayı yapan hakime ait olacaktır.

Hakim, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkilerinin yanında her somut olayda değişebilecek ve önceden öngörülemeyecek nedenleri değerlendirerek bu hususta hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun bir şekilde uygulama yapacaktır.

Hakimin takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimi uygulama ve uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bu gerekçe hak, adalet, nesafet kuralları ve dosya ile uyumlu olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında dosya değerlendirildiğinde;

Mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a, b, c, d, h, 168/3. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları nazara alınarak TCK'nın 62. maddedeki indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği,

Sabıka kaydında H.A.G.B. kaydı dışında başka hükümlülüğü bulunmayan soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında mevcut olayı anlatıp, yargılama süresince pişman olduğunu söylem olarak yansıtan ve tek celsede hüküm veren mahkemenin “fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi” ile ilgili dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olarak isabetli değerlendirildiğini gösteren kesin, inandırıcı deliller denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,