Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/1999 K.2020/3897

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş;

Sanığın, mağdurun zincirini ve zincirin ucundaki altın kolye ucunu zorla aldığı anda suçun tamamlandığı düşünülmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek TCK'nin 35/2. maddesinin uygulanması; değerin azlığının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği mağdur üzerindeki yansımaları ile sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın, mağdurun zincirini ve altın kolye ucunu aldığı somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması.

Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-h, 35/2, 150/2, maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından.

5237 sayılı TCK'nin 35/2. maddesinin 150/2 maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmasının ise, sonuç cezaya etkili olmayacağından, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.