Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/3695 K.2020/847

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’in, olayın sıcaklığı ile 15.02.2007 günü kollukta ve yine 16.02.2007 günü Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadelerinde, sanıklar tarafından bıçak tevcih edilmek suretiyle cep telefonunun alındığı yönünde beyanlarda bulunduğu; 04.06.2007 günlü oturumda ise, olay sırasında bıçak kullanılmadığını, kimsede bıçak görmediğini beyan ettiği; aynı oturumda hazır bulunan sosyal çalışmacının; “Halüsinasyonlar gören mağdurun korktuğunu ve bu nedenle ifadelerinin net olmadığını...'' beyan ettiği; sorulması üzerine de; ''Bir bıçak çekme olayına muhatap olması durumunda tepkisiz kalıp, korkusundan açıklama yoluna gidemeyeceğini'' söylediği;

14.02.2007 günü saat; 17.00 sıralarında eylemlerini gerçekleştiren sanıklar ... ve ...’ın, aynı gün saat; 22.00 sularında karıştıkları başka bir olay nedeniyle yakalandıklarında yapılan üst aramalarında; sanık ...’da 20 cm. uzunluğunda bıçak; sanık ...’da ise 22 cm. uzunluğunda bir adet satırın ele geçirilmesi ile Mahkemede görev yapan sosyal çalışma uzmanının değerlendirmesi ile birlikte mağdurun mahkeme aşamasındaki beyanları dikkate alındığında;

Mağdurun olayın hemen akabinde alınan beyanı ile 16.02.2007 tarihli yüzleştirme tutanağında yer alan ifadelerinin üstün ve önde tutularak verilen kararda, eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığından; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nin 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.