Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/445 K.2020/2470

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile duygusal birliktelik yaşayıp sonradan ayrılmak isteyen ve üniversite eğitimine devam ettiği Bolu iline gitmek üzere 01.03.2015 günü Ankara Şehirlerarası Otobüs Terminali’nde otobüse binen katılan ...’ün, aynı otobüste sanığı görünce şaşırdığı; yanına oturan sanığın, kendisinde daha önce görmediği cep telefon cihazını farkedip.

"Sen orada kimlerle yatıp kalkıyorsun, elimdeki görüntülerini herkese göstereceğim, sosyal medyada paylaşacağım..." şeklinde hakaret ve tehditlerde bulunduktan sonra, mağdurun öğrenci kimliği, otobüs kartı, nüfus cüzdanı ve banka kartının olduğu cüzdanını zorla elinden aldığı; katılanın, öğrenimini bırakıp Ankara’da yeniden kendisi ile birlikte olması yönündeki ısrarlı taleplerini geri çevirdiğini ve mesaj gönderip kendisinde bulunan belge ve kartlarını istediğini gören sanığın önce, telefonunda kayıtlı olan katılana ait uygunsuz görüntüleri, babası tanık ...’e gösterdiği,

ardından da zorla elde ettiği katılanın Ziraat bankasına ait banka kartı ile hesabında bulunan parayı çektiği; sanığın soruşturma aşamasında hiç belirtmediği bu hususa ilişkin olarak, 16.02.2016 günlü oturumda; “...Müşteki ... bankamatik kartını bana verdi. Bankamatik kartının şifresini söyledi. Bankamatik kartı ile ATM cihazından 330 TL parayı çekip kendisine vermemi istedi. Müşteki ...'in bizzat kendisinin parayı çekmeme sebebi arabadan inmek istememesidir.

Ben müşteki ...'in bankamatik kartını rızası ile müştekiden alıp müştekinin bana söylediği şifre ile 330 TL parayı ATM cihazından çektim ve paranın tamamını arabanın içerisinde oturan müşteki ...'e teslim ettim...” demek suretiyle tevilli beyanlarda bulunduğu olayda;