Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/947 K.2020/3235

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli Emanet Memurluğu’nun 2015/11331 sırasına kayıtlı eşyalar hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman karar alınması mümkün olduğu kabulle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Mağdur ...’a yönelik yağmaya teşebbüs suçundan ve katılan ...’a yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılana yönelik kasten yaralama eyleminin, kemer ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,