Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1105 K.2019/4229

Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/296 Esas, 2018/233 Karar sayılı ilâmı ile yağma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 22.11.2018 gün, 2018/2060 Esas, 2018/2224 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanıkların savunmanları tarafından usûlüne uygun olarak açılan temyiz dâvası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü:

I) Sanık ...’nın, yakınan ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usûl ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savumanının temyiz itirazlarının reddiyle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2018/2060 Esas, 2018/2224 Karar sayılı esastan red hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık ...’ın, yakınan ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ... hakkında, Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesince 15/06/2016 tarih, 2016/18 Esas, 2016/407 Karar sayılı dosyasıyla tehdit suçundan verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin 06.09.2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşen hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden; hakaret suçundan verilen doğrudan 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ve bu bağlamda kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınması olanaklı olmayan Mersin 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarih, 2016/23 Esas ve 2016/169 Karar sayılı hükmünün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 22.11.2018 gün ve 2018/2060 Esas ve 2018/2224 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmün, isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrür ile ilgili bölümün çıkartılarak,

yerine "5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında, Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 15.06.2016 gün, 2016/18 Esas, 2016/407 Karar sayılı karar ile 5237 sayılı Kanunun 106/1. maddesi uyarınca verilen ve 06.09.2016 tarihinde kesinleşen 6 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına; ancak, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesi gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek,

5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Mersin 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli 2016/23 Esas ve 2016/169 Karar sayılı ilâmı ile hakaret suçundan verilen neticeten 1.500,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, CMK'nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine,