Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1439 K.2019/4639

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sorgusu, yürürlükte bulunan usul kanununa uygun şekilde 24.06.2013 tarihinde tamamlanan, yargılama süresince müdafii yardımından yararlanan, hakkında 24.06.2013 tarihinde tahliye kararı verilen sanığın, 25.02.2014 günlü dilekçesi ile duruşmalara katılma isteminde bulunduğu,16.09.2014 tarihli oturumda müdafiinin ‘sanığın Adana’da silahlı saldırıya uğradığını beyan edip duruşmaya katılamadığı talepleri’ dikkate alındığında, başka suçtan tutuklu ve/veya hükümlü olarak bulunduğu aynı yer ve/veya başka yer yargı çevresindeki cezaevlerinden sanık getirtilerek duruşmalara bir süre müdafii ile katılımı sağlandığı,

sanığın başka suçtan tutukluluk ve/veya hükümlülük hallerinin sonlanmasından sonra sanık 10.12.2014 tarihli oturuma katılıp, devam eden oturumlara katılmadığı, duruşmalara katılma yönünde yeni bir irade de ortaya koymadığı,

Hal böyle olunca;

Sanığın, duruşmalara gelmeme hakkını eylemli biçimde kullanıp; duruşmaları müdafii marifetiyle takip edilebilir bir niteliğe dönüştürdüğü, mahkemece sanığın duruşmada hazır bulundurulmasına gerek görülmeyerek, sanık müdafiinin katılımı ile yargılama faaliyetine devam ettiği, duruşmada Cumhuriyet savcısının esas hakkında görüşüne karşı, sanık müdafiinin esasa ilişkin savunmasını yaptığı böylece sorgusu yapılan ve yargılama boyunca bir çok celseye katılan,

son celse de ise başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu Elazığ T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan getirilmeyen sanık ile ilgili sanık müdafii vasıtasıyla yeterince savunma imkanı verildikten sonra, duruşmanın bittiği bildirilerek hükmün tefhim edildiği, bu uygulamanın CMK 196.maddesine aykırılık teşkil etmediği gibi savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde de olmadığı düşünüldüğünde, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.