KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2019/1465 E., 2019/4035 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Mahkumiyet
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.
İstanbul 19.Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2017 gün, 2016/334 Esas ve 2017/159 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanıklar savunmanlarının, CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesince dosya üzerinden inceleme sonucu verilen 29.11.2017 gün, 2017/1546 Esas ve 2017/1467 Karar sayılı istinaf başvurusunun eleştirerek esastan reddine dair kararına karşı, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davaları ve Dairemizin 19.09.2018 gün ve 2018/1865 Esas ve 2018/5832 Karar sayılı ilamı ile anılan hükmün bozulmasına karar verilmesi,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda sanıklar ..., ... ve ...'in nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, sanıklar savunmanları tarafından temyiz yoluna başvurulmuş olmakla; sanıklar savunmanlarının temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289.maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;
Sanıkların, yağma suçunu birden fazla kişiyle, konutta, silahla ve geceleyin işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 149/1.maddesinin (a-c-h) bendlerinin yanı sıra, aynı maddenin (d) bendinin de ihlal edildiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... hakkında İstanbul Bölge Adliye
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2019/1465, K. 2019/4035, 3 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama