Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1693 K.2020/5363

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ile müşteki arasındaki alacak borç ilişkisinin sabit olduğu, sanığın da olay günü alacağının tamamının ödenmesini talep ederek, silahını doğrulttuğunın kabul edildiği olayda eylemin alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK’nin 150/1 delaletiyle 106/2-a maddesinin tatbiki gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükmün konusunun elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında. 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp 6352 sayılı Yasanın 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi,

aynı yasanın 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve Kanunun geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınan söz konusu hüküm yönünden yapılacak uyarlama yargılamasının sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,