Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1700 K.2021/172

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Mağdurun olayın sıcağı sıcağına alınan beyanları ve dosya kapsamı bir bütün hâlinde ele alındığında, olay tarihinden önce sanık ile mağdurun birlikte araba kiraladıkları, ancak araç ile maddî hasarlı bir kaza yapıldığı, sanığın tamirat için 3.000,00 TL ödediği ve bu paranın yarısını mağdurdan talep ettiği, olay günü saat 09.00 sıralarında sanığın bu amaçla mağdurun ikametine gittiği, burada mağduru bulamadığı ancak gayriresmî eşini bulduğu, devamla sanığın bu şahsa hitaben "seni ve eşinin annesi ile kız kardeşini sinkaf ederim, eşini de vurduracağım" dediği olayda;

sanığın mağdur ...’e yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi delâletiyle 106/1-1 cümle’deki tehdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden, mağdurun farklı etkenlerle mahkeme aşamasında sanık lehine değiştirdiği beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı da denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Eylemin TCK'nın 106/1-1. cümlesinin uyduğunun kabulü halinde;

2- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1 cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; sanık ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,