Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/2060 K.2021/791

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamı ile mağdurun sıcağı sıcağına soruşturma aşamasında alınan beyanlarına göre; sanıkla mağdurun mahalleden tanışık oldukları, mağdurun olay günü çiğ köfteci dükkanında oturmakta olduğu, sanığın mağdurun yanına gelerek, "sen benim anama avradıma küfür etmişsin, kalk seninle bir şeyler konuşacağız" dediği ve mağduru dükkândan çıkarmaya çalıştığı, ancak orada bulunan insanlarca olayın yatıştırıldığı, sanığın ortamdan ayrıldığı,

sanığın gitmesini tâkiben, mağdurun da evine gitmek üzere kalktığı, mağdur sokak üzerinde yürüdüğü sırada, sanığın mağdura arkasından yaklaştığı ve elindeki bıçağı doğrulttuğu, mağdurun bıçağı almaya çalıştığı, mücadelenin bir müddet devam ettiği, devamla sanığın elinde bıçak olduğu hâlde mağdura "bundan sonra bana para vereceksin, seni bir daha gördüğüm yerde öldüreceğim" dediği olayda; mağdurun farklı etkenlerle kovuşturma aşamasında sanığa 50 TL borçlu olduğunu ileri sürüp değiştirdiği beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, suç vasfında yanılgıya düşülerek,

yağma yerine yazılı şekilde hukukî ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanık hakkında TCK’nın 150/1. maddesi delaletiyle tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde, yasal koşulları bulunmadığı hâlde, 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması,

3-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Âmme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dâhil) az olması hâlinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8 TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,