Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/2190 K.2020/260

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/11/2014 - 09/09/2015 tarihli tebliğnameleri ve 06/09/2019 tarihli yazısı ile dosya Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... ile suç arkadaşları hakkında İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinde açılan 2007/367 Esas numaralı kamu davasının 24/02/2012 tarihli oturumunda; bir kısım sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerinin yanında, sanıklar ... ve ... hakkında, karar oturumunda savunmanlarının hazır bulunmadığı gerekçesiyle ayırma karar verildiği, tefrik edilen dosyanın aynı mahkemenin 2012/26 esas sırasına kaydedilerek davaya devam olunduğu, yapılan yargılama sonucu 16/05/2012 tarihinde sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün, sanıklar savunmanları ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği,

Sanıkların suç arkadaşları hakkında kurulan 24/02/2012 tarih ve 2007/367 esas sayılı kararın da temyiz edilmesi üzerine, dosyanın Dairemiz tarafından incelenerek 07/05/2014 tarih ve 2013/18132 esas sayılı ilam ile bozma kararı verilerek mahalline iade edildiği, bozma sonrası dosyanın İstanbul Anadolu 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/300 esasına kaydedilerek yargılamasına devam olunduğu,Dairemizin 05.11.2015 gün ve 2015/6691-44510 sayılı kararı ile ‘..mümkünse anılan her iki dosyanın birlikte temyiz denetimine gönderilmesi...’ şeklinde dosyanın iadesine karar verildiği,

iade sonrası İstanbul Anadolu 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/300 esas sayılı dosyasında yargılama devam etmesine karşın, her iki dosyanın birleştirilmek suretiyle birlikte değerlendirme yapılmak üzere gönderilmesi yerine bir kısmı onaysız fotokopiden oluşan İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/300 Esas sayılı taranmış dosya örneğinin eklendiğinin anlaşılması karşısında; her iki dosyaya yansıyan tüm kanıtların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıklar ... ve ...’nın hukuki durumlarının diğer suç arkadaşları ile birlikte takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,