Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/6 K.2019/3127

Katılan ...’a yönelik yağma suçundan sanıklar ... ve ... () hakkında üzerlerine atılı nitelikli yağma suçu açısından beraatlerine ilişkin İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.07.2014 gün, 2014/129 Esas ve 2014/259 Karar sayılı hükmün temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 21.05.2018 gün 2015/5792 Esas ve 2018/3880 Karar sayılı ile;

“Mağdur ... ile internet ortamında tanışıp arkadaşlık ilişkisi kuran sanık ...'ın olay günü saat 21.10 sularında buluşmak üzere mağdurun konutuna geldiği, bir müddet sonra diğer sanık ... 'nün gelip mağdurun kapı zilini çalıp "Apartmanda size karşı şikayet var" dediği, bu esnada sanık ...'ın eli ile mağdurun ağzını kapatıp onu içeri doğru çektiği, sanık ... 'nün de arkalarından içeri girdiği,

sanıkların mağdurun boğazına bıçak dayayıp 1.000,00 TL para istedikleri, olumsuz yanıt almaları üzerine mağdurun bacağına ve kalçasına elektrik şok cihazı tuttukları, bunun üzerine mağdur ...'ın yerini söylediği 5.000,00 TL ile 100,00 dolar parası ve Acer marka laptop ile cep telefonunu aldıkları, mağdurun yalvarması üzerine cep telefonunu bırakarak evden ayrıldıkları olayda, mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanı ve bu iddiasını doğrulayan 20.02.2014 tarihli doktor raporu, 18.03.2014 gün Biy.

2014/2056-2147 sayılı uzmanlık raporu, arama tutanakları ve dosya kapsamından; sanıkların üzerine atılı yağma suçunun sübut bulduğu dikkate alınmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması” şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2018 gün 2018/269E- 2018/440 sayılı kararı ile;

“Mahkememizin yağma suçu yönünden bozulan 2014/129-259 esas ve karar sayılı kararın gerekçesinde ayrıntılı olarak belirtildiği üzere;

20.02.2014 günü polise başvuran müdahilin anlatımları üzerine sanıklar hakkında söz konusu dava açılmış olup müdahil mahkememizin 12.06.2014 tarihli oturumunda yine ... ile bir hafta kadar önce internet sitesi üzerinden tanıştıklarını, daha önce evine gelmesinin söz konusu olmadığını, olay günü ...'in saat 21.00 sıralarında evine geldiğini, yaklaşık iki dakika kadar sonra kapı çaldığını, sanık ...'nın kendisine apartmanda hakkında şikayet olduğunu söylediğini, ... ile konuşurken arkadan gelen ...'in bıçağı boğazına dayadığını, ayrıca kalçasına elektroşok cihazı tutulduğunu, evden bu şekilde zorla 5.000 TL ve 100 Dolar parasını aldıklarını,

ayrıca laptopu da alıp gittiklerini evde en fazla 10 dakika kadar kaldıklarını, ...'in kendisi ile ilgili anlatımlarının doğru olmadığını ileri sürmüştür.

Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında da ifade ettikleri üzere müdahilin olay günü gecesi söz konusu evine gittikleri sabittir.

Bunun dışında müdahilin evine önce sanık ...'in geldiği daha sonra çalan kapıyı açtığında sanık ...'nın apartmanda ''Size karşı şikayet var'' diye söyleyerek içeri girdiğine ilişkin iddiasını doğrulayacak kanıt olmadığı gibi aksine sanık ...'nın aşamalarda ve bozma öncesi mahkememizdeki savunmasında, ''... ile söz konusu eve gittik bize çay ve soda ikram etti, yaklaşık bir saat kadar kaldık'' şeklindeki savunması da bozma gerekçesine dayanak yapılan İstanbul Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen uzmanlık raporunda da belirtildiği üzere sigara izmaritinin sanık ...'ya ait olduğuna ilişkin görüş ile de sabittir,

yine salonda sehpa üzerinde soda şişesi olduğu da uzmanlık raporunda belirtilmiş olup sanıkların birlikte eve giderek müdahil ile oturduklarına ilişkin savunmalarını doğrulamaktadır .

Bunun yanı sıra müdahilin yalvarması üzerine cep telefonunu bıraktıklarına ilişkin mahkememizde herhangi bir anlatımı bulunmamaktadır. Aksine müdahil 5.000 TL, 100 Dolar parasının, Acer marka bilgisayarının alındığını ileri sürmüş olup, yalvarması üzerine cep telefonunu bıraktıklarına ilişkin mahkememizde bir anlatımı bulunmamaktadır.

Müdahil Handan'ın kullandığı ... nolu telefon ile sanık ... adına kayıtlı olup, sanık ...'in kullandığı [NUMARA] nolu telefonla 19.02.2014 günü saat 20.02'de başlayıp 20.42, 21.16, 21.20'de tekrarlanan görüşmeler, sanık ...'in gözaltına alındığı 05.03.2014 günü saat 15.14'te müdahil Handan'ın mesaj atmış olması,

saat 15.20'de 208 saniyelik görüşme, sonrasında aynı gün 17.10, 17.20'deki karşılıklı mesajlaşmalar ve 17.24'teki 219 saniyelik görüşme ve yine 05.03.2014 günü saat 20.20'de 396 saniye sürdüğü belirlenen telefon görüşmeleri, dosyada mevcut sanık ... ile müdahil ... arasındaki internet üzerinde yapılan karşılıklı yazışma içeriklerinin değerlendirilmesi sonucu sanıklardan ...'in olay öncesi müdahil ile tanıştığı, olay günü de saat 20.00 veya 21.00 sıralarında diğer sanık ... ile birlikte müdahilin 5. katta bulunan dairesine birlikte gittikleri, burada bir süre oturdukları,

zira saat 20.42'de yapılan görüşmeden sonra 21.16'da ve 21.20'de tekrar sanık ... ile görüşmüş olması ile de bu hususun sabit olduğu, iddia edilen şekilde sanıkların birlikte hareket ederek müdahilin zorla para ve laptopunu aldıklarına dair somut kanıt olmadığı ve yine internet yazışmaları içeriğine göre sanık ...'in, ''Müdahil Handan internet sitesine koyduğu resimlerde kolunda yer alan dövmenin görünmesini istemedi, bunu halletmek için laptopu kendisi vermişti'' şeklindeki savunmasını da doğrular nitelikte olduğu belirlenmekle sanıkların bu nedenle yağma suçundan beraatlerine karar verilmesinin somut olaya,

yasal düzenlemelere adalete ve hakkaniyete uygun düşeceği kabul edilerek buna göre aşağıdaki hüküm verilmiştir” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istekli 21.12.2018 gün ve 2018/86855 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya; incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların üzerine atılı yağma suçu sübut bulduğu halde, sanıklar hakkında yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi yerinde görülmediğinden bozulmasına dair;

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 21.05.2018 gün 2015/5792 Esas ve 2018/3880 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2018 gün 2018/269 Esas ve 2018/440 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,