Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/105 K.2021/5903

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak, bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesinin, aynı Kanunun 40/1. maddesinde belirtilen bağlılık kuralı gereği yalnızca hukukî ilişkinin tarafı olan kişiler hakkında uygulanabileceği; sanık ...’ın, mağdur ile temyiz dışı sanık ... arasındaki hukukî ilişkinin tarafı olmadığı gibi, sanıkların mağdurdan evvelce ... tarafından rızaen alınmış bulunan 35.000 TL bedelli senede ek yeni bir senet daha aldıkları ve bu suretle alacağın tahsili amacını aştıkları anlaşıldığından, sanık ...’ın eyleminin TCK’nın 149/1-c-d maddelerinde belirtilen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hakkında alacağı tahsil amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulması,