Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1058 K.2020/2546

İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/131 Esas ve 2019/328 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 28.01.2020 gün, 2020/106 Esas ve 2020/301 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan red" kararına karşı sanık ... ve sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanlarınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Hükmedilen cezaların tür ve süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanununun 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların, mağdurlardan yağmaladıkları cep telefonları, bir kısım ziynet eşyalarını ve bangladeş paralarını kaçarken apartman merdivenlerindeki yere atması nedeniyle kolluk görevlilerince bulunup mağdurlara iade edilmiş ise de, sanıkların, suça konu eşyanın üzerlerinde ele geçirilmesi halinde, aleyhlerine kanıt oluşturacağını düşünerek yere attıklarının kabulü gerektiğinden,

etkin pişmanlık hükümlerinin koşulları oluşmadığı halde TCK 168/3. maddesi uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.