Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/10677 K.2021/13092

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yaz aylarında faliyet gösteren ve suç tarihinde kapalı olan çay bahçesinin bina ve eklentisinden hırsızlık yapılması eyleminde işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Katılana ait çay bahçesinin bina kısmı ve eklentisinden eşyaların çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanığın suçu geceleyin saat 20:00 sıralarında işlediği sabit olmakla TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Mahkemece sanığın çalmış olduğu kabul olunan eşyaların bir kısmının sanık tarafından olay ile ilgili bilgisi alınmak üzere eve gelen polis memurlarına kendisi tarafından getirilerek teslim edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, müştekiden kısmi iade nedeniyle sanık hakkında ceza indirimine rızası olup olmadığı hususunun sorularak, sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanmaması gerekip gerekmediğinin gözetilmemesi,