Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1170 K.2021/4974

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yağmanın daha az cezai gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memura görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafisinin bu konudaki istemi üzerine, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 gün 2015/127 Değişik İş sayılı kararı ile “itirazın reddine” karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararların 5271 sayılı CMK’nın 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin bu konudaki vaki taleplerinin, inceleme dışı bırakılarak,

Sanıklar ... ve ... hakkında hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıklar hakkında, TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; yağma suçunun az cezayı gerektiren hali olarak öngörülen bu suçla ilgili 5237 sayılı TCK 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağından tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.