Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1338 K.2020/2516

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükmedilen cezaların sürelerine göre sanıklar ... ve ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE,

İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2018 gün ve 2018/93 Esas ve 2018/185 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan kurulan beraat ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet kararına karşı, Aile ve Sosyal Politikalar vekili, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ... ve ... savunmanının, CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 09.10.2018 gün, 2018/2765 Esas ve 2018/2267 Karar sayı ile.

“1- İlk derece mahkemesince sanıkların cezalarında TCK'nin 109/3-a maddesinin uygulanmış olması ve TCK'nin 109/3-f maddesinin uygulanmamış olması nedeniyle CMK'nin 147. maddesindeki haklarının yanında CMK'nin 226/1. maddesi gereğince ek savunma haklarının bulunduğu, ayrıca CMK'nin 226/3. maddesi gereğince ek savunma için süre talep haklarının bulunduğunun hatırlatılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- sanıkların eylemlerinin tereddütsüz şekilde yağma suçunun oluşturduğunun sübut bulmasına karşın karar yerinde gösterildiği şekilde yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmiş olması,

3-İlk derece mahkemesince emanete aldırılan ve ekonomik değeri bulunan sim kart ve cep telefonunun suçtan kullanılmaları halinde müsaderesine aksi halde sahiplerine iadelerine karar verilecek yerde dosyada delil olarak saklanmalarına karar verilmiş

olması, 4-Katılan sıfatı yüklenen kendini vekille temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgasi Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca takdir edilen 3.960 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılan Bakanlığa verilmesine karar verilmemiş olması''” gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilip dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderildiği;

Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararından sonra yeniden yargılama yürüten İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 gün ve 2018/502 Esas ve 2019/229 Karar sayılı karar ile; sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu;

anılan bu karara karşı da sanıklar savunmanı tarafından CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya üzerinde inceleme yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin 19.07.2019 gün ve 2019/2502 Esas ve 2019/1958 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan reddi" kararına karşı sanıklar ... ve ... savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Mağdurun soruşturma evresinde olayın hemen akabinde alınan beyanından 500 Dolar ve 300,00 TL parasının zorla alındığını beyan etmesi, incelenen görüntü kayıtları ve mağdurun aşamalardaki değişmeyen anlatımlarına göre, sanıkların kendilerinden çalındığını öne sürdükleri 5.000 Dolar parayı mağdurdan istedikleri, mağdurun ısrarla bu parayı çalmadığını sanıklara söylemesine rağmen sanıklar ve hakkında tefrik kararı verilen Talip isimli şahsın mağduru darp ettikleri sırada Talip isimli şahsın mağdura "Yüzünü haritaya çeviririm,

...paraları istiyorum'' sanıklardan Afaf'ın ise "Rabbime ben seni keseceğim Türkiye'de seni bırakırız" gibi sözler söyleyerek baskı kurdukları, tehdit ettikleri ve mağduru İstanbul Haseki Eğitim Araştırma Hastanesi'nin 22/01/2018 tarihli adli raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde darp ettikleri anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş; sanıklar hakkında yasal koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile uygulama yapılması, birden fazla bend ihlali ve gösterilen teşdit gerekçesi karşısında sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.