KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/1360 E., 2021/5616 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Nitelikli yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 31/2. maddesinde tanımlanan suç, TCK'nin 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımına bağlı olup, zamanaşımını son kesen 20.01.2015 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesine gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Oluş ve dosya içeriği ile katılan ve görgü tanığı ...’in aşamalarda değişmeyen ısrarlı anlatımlarına göre; suça sürüklenen çocuğun olay günü top oynamakta olan katılan ...’ı yanına çağırıp cep telefonunu istediği, katılanın telefonunu vermemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun, katılanın başına önce tokatla vurup sonrasında bıçak çıkartarak telefonunu tekrar istediği, katılanın telefonunu vermemesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun bu kez bıçağını katılanın bacağına doğru bir kaç kez sallaması üzerine korkan katılanın, cebindeki cep telefonunu suça sürüklenen çocuğa verdiği,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/1360, K. 2021/5616, 22 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama