Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3546 K.2020/4772

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın ikamet ettiği 3 katlı apartman binasından hırsızlığa teşebbüs olayı ile ilgili olarak çevredeki kamera görüntülerinin incelenmesinden olay günü 00:11’de 2 şahsın sokağa girdiklerinin, 00:26 sıralarında da aynı şahısların apartman binasından çıktıklarının anlaşıldığı; kolluk tarafından hazırlanan 13.01.2015 tarihli tutanakta, kamera görüntülerindeki arkadan gelen şahsın görevliler tarafından önceden tanınan temyize gelen suça sürüklenen çocuk olduğunun belirtildiği;

suça sürüklenen çocuğun babasının imzasının bulunduğu 21.01.2015 tarihli bilgi alma tutanağında, görüntüdeki şahsın yürüyüşünden ve üzerindeki pantolonundan oğlu olduğunu kesin ve net olarak teşhis ettiği yazılı ise de.

28.05.2015 tarihli duruşmada dinlenen babanın beyanında, oğlu olan suça sürüklenen çocuğu kollukta kesin olarak teşhis etmediğini, sadece görüntülerdeki şahsın oğluna benzediğini söylediğini, okuma yazmasının olmadığını ve kolluktaki ifadesini okumadan imzaladığını söylediği; bilişim uzmanından alınan 08.06.2015 tarihli raporda, suça sürüklenen çocuk ile hedef şahsın görünüm itibariyle beden yapısı, boy-kilo oranı ve her 2 şahsın üzerindeki giysiler (alt ve üst giysileri düz-siyah renkte) ve tabanı beyaz, üst kısmı siyah renkte olan spor ayakkabılarının benzerlik gösterdiği belirtilmiş ise de;

hedef şahsın yüzüne ait morfolojik yapılar (saç, alın, kaş, göz, kulak, burun, dudak ve çene yapıları) net olarak görülemediğinden inceleme yapılamadığının raporda ayrıca vurgulandığı; özetle; somut olayda, her ne kadar görüntülerdeki şahsa ait beden yapısı, giysiler ile ayakkabıların suça sürüklenen çocuğun beden yapısı, giysileri ve ayakkabıları ile benzediği anlaşılmakta ise de; incelenen görüntülerin net olmadığı, görüntülerdeki şahısların yüzlerinin görünmediğinin sabit olduğu; suça sürüklenen çocuğun da aşamalarda alınan savunmasında kendisinin görüntülerde yer almadığını, atılı suçları işlemediğini söylediğinin anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı halde, üzerine atılı suçlardan beraati yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,