Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/367 K.2021/5617

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 15.04.2020 günlü ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklik ile;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamındaki mahkumiyetin hırsızlık suçuna ilişkin olmayıp, 765 sayılı TCK'nın 512/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması suçuna ilişkin olması, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunmaması gözetildiğinde;

tekerrüre esas olan bu ilam sebebi ile öncelikle uyarlama yargılaması yapılarak ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan, 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun, uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu,

infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıkların, eylemini geceleyin, birden fazla kişi ile birlikte, silahla ve büro tarzı işyerinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan bentler ile uygulama yapılması, mahkemece gösterilen teşdit gerekçesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.