Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3789 K.2021/2808

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına ve mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2016/107 esas, 2019/766 sayılı kararına karşı,

Adalet Bakanlığı'nın 29.06.2020 gün ve 94660652-105-46-4712-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2020 gün ve 2020/56306 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre; 1-Sanık ... bakımından yapılan incelemede; sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanığın sonuç ceza olarak adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, anılan Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Suça sürüklenen çocuk ... bakımından yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesinde yer alan, "(1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.

(2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır.

Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." şeklindeki düzenleme karşısında, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 09/12/2015 tarihli ve 2015/18705 soruşturma, 2015/6582 esas, 2015/515 sayılı iddianamesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinin uygulanması talep edilmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeksizin, suça sürüklenen çocuk hakkında anılan maddenin de uygulanarak savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- (2) nolu kanun yararına bozma talebine yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/10/2019 tarihli ve 2016/107 esas, 2019/766 karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin istinaf talepleri üzerine Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2019 tarihli ve 2016/107 esas, 2019/766 karar sayılı istinaf taleplerinin reddine dair ek kararına karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin 31/12/2019 tarihli dilekçe ile istinaf talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında,

suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2019 tarihli ve 2016/107 esas, 2019/766 karar sayılı istinaf taleplerinin reddine dair ek kararı usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, henüz kesinleşmemiş olan karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- (1) nolu kanun yararına bozma talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mala zarar verme suç yönünden kurulan hükümde mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de;

sanığın sonuç ceza olarak adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, anılan Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden istemin KABULÜ ile Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2016/107 esas, 2019/766 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;