Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5434 K.2021/7522

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

7 Kasım 2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de Bölge Adliye Mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı ilan edilmiş ve aynı tarihte Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete başlamıştır.

Görüldüğü üzere, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322.nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddelerinin uygulanacağı, 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağı ve İstinaf Mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verilen İlk Derece Mahkemeleri kararlarının istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Van 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/09/2019 gün ve 2019/257 E ve 2019/419 K sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuğun işlediği elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 168/1, 62. maddelerinin tatbiki ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun istinaf istemi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 09/10/2019 gün ve 2019/34, E 2019/34 K sayılı karar ile “Suça sürüklenen çocuğun, suçun işlendiği 20/04/2007 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu dikkate alınmaksızın, mahkemece yaş hesaplaması sırasında hata yapılıp, yaşı büyük sanık olarak değerlendirilerek, mahkemece yargılamaya devam edilip karar verilmiş ise de, istikrar kazanan Yargıtay kararlarında da açıkça bahsedildiği üzere (Yargıtay 5. CD’nin 2019/4637 Esas, 2019/6325 Karar sayılı ilamı, Yargıtay 13. CD’nin 2019/2486 Esas, 2019/11875 Karar sayılı ilamı,

Yargıtay 2. CD’nin 2017/2899 Esas, 2019/4684 Karar sayılı ilamı) suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26/1. maddesi uyarınca, Çocuk Mahkemesi tarafından bakılması gerektiğinden 5271 sayılı CMK’nın 3 ve 5. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın Çocuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi veya davaya Çocuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine Van 1. Çocuk Mahkemesi’nin 12/03/2020 gün ve 2020/11 E. 2020/103 K. sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuğun işlediği elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 31/3, 168/1, 62, 50 ve 52. maddelerinin tatbiki ile 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafii 12/03/2020 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ise 16/03/2020 tarihinde istinaf isteminde bulunmuştur.