Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5450 K.2021/6692

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlığın Kırklareli Devlet Hastanesi Nöroloji Servisine ait müştekilerin birlikte kaldıkları hastane odası içerisinden yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Müştekilerin birlikte kaldıkları Kırklareli Devlet Hastanesi Nöroloji Servisindeki hastane odasına gece vakti girerek, müşteki ...’a ait dolap içerisinde bulunan cüzdandan 335 TL, diğer müşteki ...’a ait dolap içerisinden de bir adet mont çalan sanığın eyleminin; her bir müşteki için ayrı ayrı eylem olmayıp, nitelikli hırsızlık suçundan tek bir ceza verilmesi gerektiği ancak, fiilin birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle verilecek cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde müşteki sayısınca suç kabul edilerek uygulama yapılması,