Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5921 K.2021/3816

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1) Olayın tek görgü tanığı olan ...’in aşamalarda; boş arsadan gelen sesler üzerine arsaya baktığında, suça konu eşyaların iki yada üç kişi tarafından taşındığını, bir süre sonra da bu şahısların at arabası ile ayrıldıklarını, havanın karanlık olması nedeniyle şahısların yüzlerini göremediğini beyan ettiği, sanıkların atılı suçu işlemediklerini söyledikleri anlaşılmakla; sanıkların hükümlülüklerine yeter hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; tanık ...’in, eylemin saat 04.30 sularında meydana geldiğini beyan ettiği, suçun işlendiği bölgede güneşin saat 05.05’de doğduğu, gündüz kavramının saat 04.05 itibariyle başladığı dikkate alındığında; olayın gündüz vaktine denk gelen zaman diliminde gerçekleştiğinden, sanıklar hakkında uygulama koşulları bulunmayan TCK’nın 143. maddesine yer verilerek fazla ceza tayini,