Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5950 K.2021/2673

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur tarafından eylemin saat 04.30 sularında işlediğinin beyan edilmesi karşısında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin yaz saati uygulaması da göz önüne alındığında saat 05.26 olduğu, suçu tam olarak geceden sayılan vakitte işlediği hususunda kesin, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince TCK'nın 143. maddesinin uygulanma imkânının olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Açıklanan sebeplerle suça sürüklenen çocuğun eylemi yalnızca TCK'nın 141. maddesi kapsamında kaldığından. 28/03/2016 tarihli hükümden sonra.

02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve suça sürüklenen

çocuğun hukukî durumunun buna göre yeniden belirlenmesi,