Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7297 K.2021/6415

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesinin, çocuklar hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunun, çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulacağını düzenlediği; mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda ise suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçları hakkında bilgi sahibi olmadığı;

ancak bu fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğu bildirilmekle, konusunda uzman bilirkişilerden suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyetinin tam olup olmadığı hususunda rapor alınmadan ve mahkemece suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği değerlendirilmeden suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-) Katılanın soruşturma aşamasındaki beyan içeriğinden yaklaşık üç aylık zaman diliminde toplam 1000 TL parası işyerinde bulunan kasasından çalınmış olup suça konu eşyanın değerinin az kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında şartları oluşmadığı halde 145. madde uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,