Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7309 K.2021/6228

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yoklukta verilen hükme ilişkin gerekçeli kararının tebliğ edilmediği savunularak temyiz talebi ile birlikte talep edilen eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 02/03/2016 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli kararın sanığın savunmada bildirdiği adresi olan .... ..." adresine tebligata çıkarıldığı ve adresteki aynı çatı altında ikamet ettiğini beyan eden yangesi Tuğçe Kara’ya 24/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebliğatın geçerli olduğu, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 29/02/2016 tarihinde sanığın kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak sanığın temyiz itirazının REDDİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.