Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7570 K.2021/12927

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetin TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan doğrudan verilen kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağından ve sanık ...’a verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine engel olmayacağından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Suça konu işyeri ile ilgili olarak katılan kurum çalışanlarınca 29.09.2014, 10.10.2014 ve 23.03.2015 tarihli tutanaklar tutulduğu, bunlardan ilk ikisi için her iki sanık hakkında, sonuncusu içinde sadece sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kamu davaları açılmış ise de, sanık ...'ın 14.10.2014 tarihinde cezaevine girdiği, 28.11.2014 tarihinde çıktığı, 22.03.2015 tarihinde tekrar cezaevine girmesi nedeniyle 10.10.2014 ve 23.03.2015 tarihli tutanaklardan sorumlu tutulamayacağı, ancak Sanık ...'ın bu iki tutanaktan sorumlu bulunduğu, 10.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle iddianamenin 26.05.2015 tarihinde düzenlendiği,

ikinci eylemin hukuki kesinti meydana gelmeden 23.03.2015 tarihinde işlenmesi karşısında sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı suçtan hüküm kurulması,

2-11.05.2018 tarihinde kabul edilerek 18.05.2018 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 5237 sayılı TCK'nın 163. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu kapsamında Belediyelere karşı su borcundan kaynaklanan af mahiyetinde yasal bir düzenleme olduğu,

anılan Kanunun 1. maddesinin g. bendinin 3. cümlesi ile aynı maddenin ğ. bendi uyarınca vadesi 31.03.2018 ve öncesi olup ödenmemiş bulunan su ve atık su bedeli alacakları ile bu alacaklara bağlı faiz, gecikme faizi ve gecikme zammı gibi fer'i (sözleşmelerde düzenlenen her türlü ceza ve zamlar dâhil) alacakların tahsilinden vazgeçileceğinin düzenlendiği,

26.05.2018 tarihinde Resmi gazetede yayımlanan Maliye Bakanlığı'nın 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına ilişkin 7143 sayılı Kanunun Genel Tebliğine göre 31 Temmuz 2018 olan başvuru tarihinin 7 numaralı Cumhurbaşkanı kararı ile 27.08.2018 (bu tarih dahil) tarihine kadar uzatılarak bu tarihe kadar ilgili idareye başvuranlar için

ilk taksit ödeme süresi olan 01 Ekim 2018 tarihinin 140 numaralı Cumhurbaşkanı kararı ile 15.10.2018 (bu tarih dahil) tarihine kadar uzatıldığının anlaşılması karşısında; ilgili kurumdan sanığın 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında başvurularının bulunup bulunmadıkları sorulup, varsa ödemelerin düzenli yapıldığının tespiti halinde sanıklar hakkında.

TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği, katılan kurumun 24.12.2015 tarihli yazı cevabında sanıkların borcunu taksitlendirdiğini ve 7 taksit bedelinden 2 tanesini ödediklerinin bildirilmesi karşısında, karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan TCK' nun 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanıklara bildirilip,

bildirime ilişkin belge denetime esas olacak şekilde dosyaya konulup sanıklar hakkında dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan, bunun da iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeyerek görülen kamu davasında; hüküm öncesi bu eksiklik zarar ödenerek giderilmiş olması nedeni ile ceza yargılamasında safhadan dönülmezlik ilkesi de dikkate alınarak TCK' nun 168/5. ve CMK' nun 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki davanın düşmesine ve adli sicile kaydedilmesine karar verilmesi gerekliliği,