Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7940 K.2021/6710

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazı da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 günlü ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihi ve sonrasında işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlık suçunun “Olay Yeri İnceleme Raporu”’na göre bina içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 35, 31/3. maddelerine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 141/1, 35, 31/3. maddeleri ile hüküm kurulması,