Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/8337 K.2021/7131

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 144/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda maddi bir zararın bulunmadığı, manevi zararların ise bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği hususu göz önünde bulundurulduğunda, suça sürüklenen çocuğun zararı gidermemiş olması şeklindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,