Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/898 K.2020/2637

İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14.03.2019 gün ve 2017/343-2019/115 sayılı kararı ile sanık ... hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı; sanık ve savunmanı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, dosya üzerinden inceleme yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin 02.09.2019 gün ve 2019/2827-2019/1980 sayılı kararı ile temyiz yasa yolu açık olmak üzere “İstinaf başvurusunun esastan reddine” karar verildiği; bu karara karşı sanık ... tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine;

temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular 5271 sayılı CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle;

Sanık ...’ün, yakınana yönelik gerçekleştirdiği yağma eyleminin birden fazla kişiyle birlikte, konut eklentisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle,