Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9613 K.2021/2818

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin 07/09/2017 tarihli ve 2016/472 esas, 2017/177 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 20.10.2020 gün ve 94660652-105-21-11960-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.10.2020 gün ve 2020/94617 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'e yönelik müştekinin market sorumlusu olduğu Migros market isimli işyerine gece sayılan saat dilimi içerisinde hırsızlık amacıyla girdiği, söz konusu mağazanın dış darabasına zarar vererek açtığı ve çıkış kapısında bulunan cam vitrin bölümünün kırıldığı, çalınan bir malzemenin bulunmadığı şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından dolayı verilen Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin 07/09/2017 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/2560 esas, 2017/2575 sayılı kararı ile müştekinin sorumlusu olduğu markette meydana gelen hırsızlığa teşebbüs olayında işyerinin çıkış kapısı sol tarafındaki kırık cam dış yüzeyinde suça sürüklenen çocuğun parmak izi elde edilmiş ise de, yargılamanın her aşamasında suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamayı kabul etmediği,

hırsızlık olayının meydana geldiği markete alışveriş için devamlı gittiğini, bu nedenle parmak izinin çıkmış olabileceğini beyan ettiği, bu savunmasının hayatın olağan akışına uygun olup, savunmasının aksine tanık beyanı, kamera kaydı, fiziki biyolojik başkaca bir delil elde edilemediği için hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarını işlediği sabit olmadığından bahisle hükmün kaldırılarak,

suça sürüklenen çocuğun bahse konu suçlardan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan suçlar ile birlikte işlendiği iddia edilen mala zarar verme suçu açısından da beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğine dair inkara yönelik savunmasının aksini gösterir ve mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, açık delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocuğun hakkında mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile,