Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10318 K.2021/5526

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Dikili Ağaç,fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-c, 152/2-a, 43, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/11/2019 tarih, 2019/108 Esas-2019/453 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 11.02.2021 gün ve 2020/4719 Esas-2021/2145 Karar sayılı ilamı ile.

7035 sayılı Kanun'a eklenen geçici birinci maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanunun (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani on beş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğu açıkça vurgulanması karşısında; sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmeyerek hükmün onanmasına karar verilmiş;

bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 25/02/2021 tarih ve 2-2020/40757 sayılı yazısı ile atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi yönünde itiraz talebinde bulunulduğu, itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Her ne kadar 6723 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ile 326. maddelerindeki temyiz hükümlerinin uygulanması gerektiği, anılan Kanun’un 310. maddesi uyarınca 1 haftalık temyiz süresinin geçerli olduğu anlaşılmakta ise de,

05/08/2017 tarihli Resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nun 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı 7 (Yedi) gün olarak öngörülen temyiz süresinin 15 (onbeş) gün olarak değiştirildiği, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 1.madde hükmüne göre de 05/08/2017 ve sonrasında verilen (İlk derece ve istinaf ayrımı yapılmaksızın bütün) kararlar hakkında yeni temyiz sürelerinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği Ceza Muhakemesinde “derhal yürürlük ilkesinin” geçerliği olduğu,

bu ilke uyarınca değişiklik aleyhe olsa bile yürürlüğe girdiği günden itibaren bütün vakıalarda uygulanması gerektiği, kaldı ki değişikliğin sanık lehine bir değişiklik olduğu, esasen yürürlükten kaldırılmakla birlikte 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi dolayısıyla bir kısım kararlar yönünden yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi hükmünün bu değişiklikler karşısında “zımmen ilga” edildiğinin kabul edilmesi gerektiği düşüncelerinden hareketle temyiz süresinin onbeş (15) gün olarak belirlendiği; nihayet tereddütleri ortadan kaldırmak amacıyla 7035 sayılı Kanun’a eklenen geçici l. maddesi ile.

5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanun’un (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasındaverilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani onbeş (15) günlük temyiz süresinin tabi olduğu açıkça vurgulanması karşısında sanığın yüzüne karşı verilen hüküm, tefhim tarihinden itibaren yasal 15 günlük süre içerisinde 29/11/2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dairemize göre; 5271 sayılı CMK'nın 38, 291 ve 331(4) maddeleri uyarınca sanığın temyiz başvurusu süresinde yapılmış olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.