Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10687 K.2022/5798

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ...’nün temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmün, sanık ...’nın yüzüne karşı 14.04.2016 tarihinde açıklanmasına rağmen, sanığın yasal süresinden sonra, 15.04.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...’nün temyiz itirazının 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Devlet Demir Yollarına ait bina vasfına haiz yemekhanenin eklentisi mahiyetinde olan, etrafı tel örgü ile çevrili arazisinden hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 günlü, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı 142/2-h maddesi yerine TCK'nın 142/1-a maddesi ile cezalandırılması,