Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10902 K.2022/5699

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-5237 sayılı TCK’nın 152/2-a maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun nitelikli halinin tehlike suçu olduğu, tipiklik unsurunun oluşması için sadece yakarak, yakıcı ya da patlayıcı madde kullanarak işlenmesi yeterli olmayıp eylemin ayrıca etrafındaki üçüncü kişiler ve eşyalara tehlike oluşturması durumda suçun nitelikli halinin oluşacağı dikkate alındığında; olay günü, sanığın katılana ait tarlada bulunan sulama borularını yaktığı olayda, kamu güvenliği açısından ne şekilde somut bir tehlikenin ortaya çıktığı gerektiğinde keşif de yapılarak karar yerinde tartışılmadan TCK'nın 152/2-a maddesinden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

II- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,