Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/11090 K.2022/5630

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçuna yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kolluğun tuttuğu tutanağa göre, 20/01/2013 günü saat 22:30 sıralarında hırsızlık amaçlı otoların kapılarını zorlayan şahısların olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiğinde, vatandaşların park halindeki bir araç içerisinden suça sürüklenen çocuğu çıkarttıklarını bildirmeleri üzerine suça sürüklenen çocuğun yakalandığı, yapılan araştırmada aynı sokak üzerinde müştekinin aracınında kapısının zorlanmak suretiyle açılmış olduğunun görüldüğü bu nedenle olayın gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi uygulanmak suretiyle cezasından arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,