Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/11663 K.2022/6332

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İETT şoförünün kapıyı açmamasına sinirlenen sanığın bu duruma kızarak belediye otobüsüne yumrukla vurarak camını çatlattığı olayda doğrudan kastla hareket eden sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında verilen cezada olası kast indirimi yapılmış ise de; bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası adlî para cezasına çevrilirken, 5237 sayılı TCK’nın 52/3. maddesine aykırı olarak, esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi,

2-Gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrildiği ve sonuç adli para cezasının taksitlendirildiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 52/2 ve 52/4. fıkralarının kararda gösterilmeyerek CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca" ibaresinden sonra gelmek üzere, "200 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi, hükmün 4. bendinde yer alan "TCK 52" ibarelerinin "TCK'nın 52/2" olarak düzeltilmesi,