Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/14365 K.2022/10332

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen doğrudan 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Çalınan ziynet eşyalarının değeri gözetilerek, hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Suç tarihinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükümde, erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin koşulları oluştuğu hâlde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suç tarihinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında, nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde, zarar giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına olanak olmadıığı, ancak TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen ertelemenin koşulları oluştuğu hâlde, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan kurumun uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,