Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/14734 K.2022/10483

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

III- Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık ve sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Hırsızlık suçuna konu cep telefonlarının bulunduğu kasanın anahtarını müştekinin işyerinden çalan sanıklar hakkında kurulan hükümde; TCK’nın 142/2-h ve 142/2-d maddelerinin ihlal edildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken teşdit uygulanması gerekirken, alt sınırdan ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.