Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/15646 K.2022/12738

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; nitelikli hırsızlık suçlarının sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanıkların diğer temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Nitelikli hırsızlık eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-e maddesinde öngörülen ceza miktarı alt sınırının 5 yıl hapis olmadığı dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihleri 06.11.2013-07.11.2013 olmasına karşın 15.01.2014 şeklinde belirtilmiş olması,

3-Bilişim sistemine girme suçunda öncelikle bilişim sisteminin kullanılması suretiyle işlenebilen diğer suçların oluşup oluşmadığı değerlendirildikten sonra gerçekleştirilen eylem bu suçlardan hiçbirisinin tanımına uygun değil ise, bu durumda eylemin TCK’nın 243/1. maddesi kapsamında suç oluşturulacağı düşünülerek;

katılanın banka hesabına internet üzerinden ulaşan sanıkların katılana ait 40.130 TL’yi hesabına havale ederek çekmesi eylemindeki kastın, katılanın banka hesabında bulunan taşınır nitelikteki parayı bilişim sistemini kullanmak suretiyle kendi hesabına geçirmeye, katılanın rızasına aykırı olarak mal varlığında azalmaya neden olmaya, var olan veriyi başka bir yere göndermekten ziyade bu verinin temsil ettiği parayı alarak mal edinmeye yönelik olması nedeniyle,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/11/2009 gün ve 193/268 sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın fiilinin TCK’nın 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden anılan suçtan makumiyet hükmünün yanında ayrıca bilişim sistemine girme suçundan TCK’nın 243/1. maddesi gereğince hüküm kurulmuş olması,